'Beetje saaie blog'

"Beetje saaie blog" vindt onze interim communicatie-man Bob van 't Klooster maar we doen hem toch. Hoewel het aantal hits uitwijst dat deze blog verbazingwekkend goed gelezen wordt is het aantal directe reacties teleurstellend klein. Dus schroom niet uw hart te luchten wanneer U daar aanleiding toe ziet.

Dat deed bijvoorbeeld Marion Schiffers van Jongerentheater 020 naar aanleiding van mijn blog over de culturele diversiteitsbrief van Plasterk. Ik veronderstelde dat deze "prettig sobere" brief het culturele veld wel wakker zou kussen. Maar dat waagt Marion te betwijfelen. Ondanks haar waardering voor de hernieuwde aandacht voor dit onderwerp vindt zij de brief gebrekkig in zijn analyse en verre van toereikend in haar voorstellen. Vooral de afwijzing door Plasterk van het zogenaamde contextuele kwaliteitsbegrip (waarin de kwaliteit niet absoluut maar binnen de context van de culturele herkomst beoordeeld wordt) beschouwt zij als een gemiste kans om het onderwerp nu echt verder te brengen. Een zienswijze zo heb ik gemerkt die in het diversiteitscircuit diep is geworteld.

Ik ben het daar in zoverre mee eens dat de manier waarop we in Nederland met het kwaliteitsbegrip omgaan inderdaad niet buiten beschouwing kan blijven. Culturele diversiteit in de kunst is het logisch gevolg van globalisering en wereldwijde migratie. Dat maakt het Thorbecke ten spijt, tot een politiek en artistiek vraagstuk tegelijk. Zo kan het geen kwaad, willen we de aansluiting met de internationale cultuur tenminste niet verliezen om ons kwaliteitsbegrip van tijd tot tijd te toetsen aan nieuwe artistieke urgenties in de wereld om ons heen. Maar ik twijfel zeer of zoiets glibberigs als een contextueel kwaliteitsbegrip daarbij een verhelderende invalshoek zal zijn. Het is misschien louter semantiek maar zijn we bij dit onderwerp nu juist niet meer gebaat bij een eenduidiger en tegelijk veel universeler en inclusiever kwaliteitsbegrip? In deze tijd van globalisering is hedendaagse kunst van talentvolle Afrikaanse kunstenaars niet interessant omdat het interessant is binnen de Afrikaanse context. Het is interessant omdat het die context tot wereldkunst weet te verheffen.

Op 2 juli a.s. debatteert de Tweede Kamer over de brief. Het is in de pers tot nu toe oorverdovend stil dus tasten de kamerleden in het duister over hoe er over de brief wordt gedacht. Gemengder dan ik oospronkelijk dacht is nu mijn inschatting. Binnen de podiumkunsten lijken de sectorinstituten en brancheorganisaties onverminderd gemotiveerd om zelf de hand aan de ploeg te slaan. En hetzelfde geldt als ik mij niet vergis voor de vier grote steden. Maar in andere disciplines hoor ik ook de roep naar meer visie en sturing door de overheid alvorens men bereid is de handschoen op te pakken. Tegen dat laatste idee kan ik als oud medewerker van Rick van der Ploeg natuurlijk weinig inbrengen. Alleen dat de cultuurpolitieke geschiedenis ons heeft geleerd dat meer overheidsbemoeienis niet bepaald het winnende idee is gebleken. Dus wat mij betreft wachten we die visie en sturing niet af en gaan we gewoon morgen aan de slag.