"Is het bij jullie nu allemaal weer wat rustiger geworden?"

Men vraagt ons de laatste tijd vaak : "Is het bij jullie nu allemaal weer wat rustiger geworden " Wij weten nooit zo goed wat we daarop moeten antwoorden. Voor ons gevoel staan we nog helemaal aan het begin van ons werk en hebben we met al die evaluaties, visitaties en transformaties waar ik vorige keer over schreef, nog een lange en ongetwijfeld rumoerige weg te gaan.

Door al die toekomstgerichte drukte ontgaat ons mogelijk de werkelijke bedoeling van de vraag. Bedoeld wordt waarschijnlijk niet of we het druk hebben. Druk hebben we het allemaal. Maar of alle schermutselingen over de vierjarige subsidiebeslissingen nu echt helemaal achter de rug zijn. Het antwoord daarop is: Neen. Zolang er nog juridische procedures bij de rechtbank lopen, kan het vuur elk moment weer oplaaien. Bijvoorbeeld wanneer in een van die procedures een fundamentele constructiefout in de structuur of werkwijze van het fonds aan het licht zou komen. En over de vraag of alle grote veranderingen in het subsidiestelsel ook allemaal verbeteringen zijn gebleken, is het laatste woord nog niet gezegd.

Dat neemt niet weg dat in het laatste Paradiso-debat alle Kamerleden lieten weten dat de afstand van de politiek tot de in fondsen ondergebrachte subsidiebeslissingen hen zeer bevallen is. En dat dit wat hen betreft ook zo blijft. Dus de discussie zal vooral gaan over de vraag of er niet wat te veel of juist te weinig is gedelegeerd. Die vraag speelde bijvoorbeeld in een gesprek dat wij onlangs hadden met de commissie Muziek van de Raad van Cultuur in het kader van een advies dat de Raad moet uitbrengen over het orkestenbestel. Moeten bijvoorbeeld Asko|Schönberg of het Nederlands Kamerkoor toch niet gewoon naar de Bis verhuizen? Wij hebben de Raad in dat gesprek laten weten dat wij daarover graag een inhoudelijk standpunt innemen, maar niet nadat wij daar onze adviseurs bij hebben kunnen betrekken. De keuze voor wel of niet basisinfrastructuur is in onze ogen overigens geen exacte wetenschap, maar vooral een cultuurpolitieke beslissing. Maar wat wij wel alvast konden zeggen is dat we in de beoordeling geen enkel moment het gevoel hadden niet tot een goed oordeel over deze instellingen te kunnen komen. Het is overigens nog maar de vraag of de Raad hierover al met een advies komt. De evaluatie van de basis infrastructuur staat immers pas in 2011 op de agenda.

Intussen worden wij volop betrokken bij het door Carolien Gehrels gelanceerde debat over het Amsterdamse subsidiestelsel. In mijn bijdrage aan het Paradiso-debat kunt u lezen hoe we daar tegenaan kijken. Nu wordt onder leiding van het nieuwe ambtelijke hoofd Cultuur van Amsterdam Max van Engen gewerkt aan concrete voorstellen voor een nieuw Amsterdams subsidiesysteem. De manier waarop Max van Engen dat doet geeft alle vertrouwen dat hier nog wel eens een heel innovatief en interessant model zou kunnen uitrollen.