blog George Lawson
21 mei 2009Nederland heeft teveel theaters die te dicht bij elkaar staan en te veel van hetzelfde bieden.
Nederland heeft teveel theaters die te dicht bij elkaar staan en te veel van hetzelfde bieden." Deze constatering van bijzonder hoogleraar in de economie van de podiumkunsten Cees Langeveld troffen wij gisteren aan op de voorpagina van de NRC. Zijn inaugurale rede "Het economisch drama van de podiumkunsten" afgelopen maandag aan de Erasmus Universiteit bevestigt al een langer bestaand vermoeden in het podiumkunstenveld dat er naast de versplintering van het kunstaanbod ook zoiets als een versplintering van de kunstafname bestaat. Het laatste verschijnsel maakt dat het beschikbare publiek in een regio voor het wat moeilijker en risicovoller aanbod over teveel podia verspreid raakt. Dat leidt tot te lage zaalbezettingen per voorstelling of concert zodat dit type kunstaanbod al snel moet wijken voor het laagdrempelig amusement. Langeveld gaat er niet van uit dat de doorgaande groei van theaters nog te stoppen valt. Elke gemeente is nu eenmaal vrij in het bouwen van theaters. Maar hij pleit wel voor meer regionale coördinatie zodat er "regionale toptheaters" komen die zich specialiseren in genres waarvoor in de afzonderlijke gemeentes niet genoeg publiek te vinden is.
De onderkoelde en met cijfers onderbouwde analyse van econoom en Chasse theater directeur Cees Langeveld is een verademing. Het maakt duidelijk dat we de zogenaamde mismatch van vraag en aanbod in de podiumkunsten niet kunnen oplossen door alleen maar scherpere keuzes in het aanbod te maken. Er zal ook iets drastisch aan de afnamekant moeten veranderen.De analyse van Langeveld komt voor het fonds op een goed moment. Zoals bekend evalueert het fonds alle regelingen die het van zijn voorgangers heeft geërfd. Na een vooronderzoek van de mogelijkheden en een selectie procedure met drie bureaus hebben wij besloten voor dit onderzoek in zee te gaan met Karin Schaafsma en Rento Zoutman van het bureau DSP. We willen met dit onderzoek (waar het veld natuurlijk bij wordt betrokken) nagaan of het voor de aanpak van de problemen in de podiumkunsten nodig is om deze regelingen beter op elkaar te afstemmen. Of we daarin de totstandkoming van "regionale toptheaters" zouden moeten bevorderen weet ik nog niet, hoewel dat technisch heel goed denkbaar is. Maar wat mij betreft maakt het vanaf nu wel deel uit van de discussie.